Tadeusz Konwicki (ur. 22 czerwca22 czerwca jest 173. (w latach przestępnych 174.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 192 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Raka....
[click for more] 1926...
[click for more] w Nowej Wilejce na LitwieLitwa (Lietuva, Republika Litewska, Lietuvos Respublika) - państwo w północno-wschodniej Europie, jedna z republik nadbałtyckich. Graniczy od zachodu z Rosją, od południa z Polską, od wschodu z Białorusią i od północy z Łotwą. Jest członkiem Unii Europejskiej....
[click for more]) - współczesny powieściopisarz, scenarzysta, reżyser.

W latach 1944...
[click for more]-1945 był żołnierzem Armii KrajowejArmia Krajowa (AK) - zakonspirowana siła zbrojna polskiego podziemia w czasach II wojny światowej, działająca pod okupacją niemiecką i radziecką na obszarze państwa polskiego w granicach sprzed 1 września 1939 oraz poza nimi....
[click for more]. Początek jego twórczości przypada na lata tuż powojenne, kiedy błąkając się po kraju imał się najróżniejszych zajęć. Autor wielu powieści, których akcja ściśle wiąże się ze wspomnieniami z młodości spędzonej w Kolonii Wileńskiej ("Kronika wypadków miłosnych", "Dziura w niebie", "Rojsty", "Bohiń").

Następny etap jego twórczości wiąże się z zainteresowaniem i pewnym zaangażowaniem w ideologię socjalistyczną, którą jednak dość szybko porzucił. Jego zainteresowanie emocjonalnością jednostki, jej życiem wewnętrznym na tle chaotycznego, niezrozumiałego często świata, wikłającego i niepowstrzymanego losu nigdy nie przybrało formy otwartego buntu przeciw okolicznościom historycznym, nadając dziełom wymiar uniwersalny. Najbardziej wyrazistym przykładem tego podejścia może być niezwykle znaczący dla tzw. szkoły polskiej film "Ostatni dzień lata". Późniejsze powieści wiąże Konwicki z nowym domem, który znalazł w Warszawie. Ukazuje w nich chaos schyłkowego socjalizmu poprzez losy mieszkańców miasta, budowane na krawędzi realności i metafizyki ("Rzeka podziemna, podziemne ptaki", "Kompleks polski", "Wniebowstąpienie", "Mała apokalipsa"). Obok dorobku powieściowego ma też Konwicki na koncie kilka bardzo osobistych książek pamiętnikowo-filozoficznych, rozrzuconych na przestrzeni wielu lat: "Wschody i zachody księżyca", "Kalendarz i klepsydra", "Nowy Świat i okolice", "Pamflet na siebie". W roku 2001 ukazał się wywiad-rzeka zatytułowany "Pamiętam, że było gorąco".

Tadeusz Konwicki mieszka w ścisłym śródmieściu Warszawy, na tyłach Nowego Światu. Z okien jego mieszkania widać w całości pobliski Pałac Kultury i Nauki. W porze obiadowej pisarza można spotkać w kawiarni w podziemiach "Czytelnika" (Frascatti/Wiejska), gdzie chętnie rozdaje autografy. Do jego najbliższych przyjaciół należą m.in. Gustaw Holoubek oraz Andrzej Łapicki.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów Tadeusza Konwickiego