Definicja Salwa burtowa

Salwa burtowa to w walce na morzu salwa oddana z wszystkich dział artylerii Artyleria to jeden z podstawowych rodzajów wojsk, na uzbrojenie którego wchodzą działa (armaty, haubice, moździerze) oraz wyrzutnie rakietowe, a w przeszłości także machiny miotające. Zadaniem artylerii jest zwalczanie celów naziemnych, powietrznych i nawodnych ogniem dział i pociskami rakietowymi. Wykonując swoje zadania, artyleria służy zwykle do wsparcia innych rodzajów wojsk lub działa samodzielnie. W skład artylerii wchodzi także sprzęt i służby umożliwiające skuteczne wykonywan...
[click for more] głównej okrętu, lub głównej i pomocniczej, w kierunku jednej burtyBurta – jedna z połówek statku wodnego, a także statku powietrznego, posiadającego symetrię kadłuba (np. samolot lub sterowiec, ale już nie balon). Pojęciem tym, w zależności od potrzeb, określa się bądź całą połowę kadłuba, bądź też tylko jego poszycie. Termin stosowany także w szeregu innych określeń, np. jako strona skrzyni ładunkowej w lądowym pojeździe transportowym, pionowy brzeg kanału wodnego, połowa śluzy wodnej itd....
[click for more].

W czasach okrętów żaglowych, które miały działa umieszczone w bateriach burtowych, salwa burtowa była głównym sposobem walki, gdyż prawie wszystkie działa okrętu były skierowane na jedną lub na drugą burtę, pod kątem zbliżonym do prostopadłego. Oddawanie strzałów w postaci salwy z odpalanych równocześnie lub kolejno dział pozwalało na lepszą koncentrację ognia, rekompensującą niewielką celność poszczególnych dział. W celu jeszcze lepszej koncentracji salwy burtowej, powstała taktyka walki eskadr okrętów w szyku liniowym.

Po zastąpieniu baterii burtowych przez działa obrotowe i umieszczone w wieżach, w dalszym ciągu najwięcej dział okrętu mogło naraz strzelać w kierunku burty, niż w innych kierunkach. Salwa burtowa nadal umożliwiała najbardziej skuteczne wykorzystanie artylerii okrętu, zarówno umieszczonej na dziobie i na rufie. Dlatego podczas walk eskadr okrętów artyleryjskich dążono do przegrodzenia kursu okrętów przeciwnika, obrazowo nazwanego: "postawieniem kreski nad T" (ang. cross T ). Pozwalało to na ostrzeliwanie przeciwnika większością artylerii, podczas gdy on mógł odpowiadać tylko częścią artylerii umieszczoną na dziobie lub rufie.

Waga salwy burtowej była jednym z wyznaczników siły bojowej okrętów artyleryjskich, była to łączna masa pocisków wystrzeliwanych podczas jednej salwy w kierunku jednej burty. W zależności od rozmieszczenia wież artyleryjskich na okręcie, okręty z większą ilością dział mogły mieć mniejszą wagę salwy burtowej, jeśli część ich dział mogła strzelać tylko w kierunku jednej burty. Dlatego najkorzystniejsze z punktu widzenia ekonomii wykorzystania artylerii okrętowej jest rozmieszczenie wszystkich wież w osi symetrii okrętu.

Kategorie: Okręty