Rudolf Jan z Dukli Roy, także Van Roy, de Formicini Van Roy (ur. 10 lipca 1887...
[click for more] w Dynowie, powiat brzozowski, zm. 25 czerwca 1954...
[click for more] w Krakowie), polski duchowny katolicki, prepozyt kolegiaty Św. Anny w Krakowie, pedagog, kaznodzieja.
Był synem Alfreda Ottona (konduktora kolejowego) i Anieli Magdaleny z Dzerowiczów. W 1906...
[click for more] ukończył gimnazjum w Wadowicach, następnie podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie nauki przeżył nieszczęśliwy wypadek, w wyniku którego amputowano mu lewą nogę. Dzięki wpływom biskupa krakowskiego kardynała Jana PuzynyJan Puzyna (ur. 13 września 1842 r. w Gwoźdźcu, zm. 8 września 1911 r. w Krakowie), książę, kardynał, sufragan lwowski, biskup krakowski....
[click for more] otrzymał specjalną dyspensę (od przeszkody irregularitas propter defectum corporis) od watykańskiej Kongregacji Soboru, dzięki czemu mimo kalectwa mógł zostać księdzem; święcenia kapłańskie przyjął 3 lipca3 lipca jest 184. (w latach przestępnych 185.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 181 dni. // ...
[click for more] 1910. Pierwsze lata jako kapłan przepracował w Wilamowicach w powiecie bialskim, gdzie był wikariuszem i zyskał opinię dobrego kaznodziei. W 1913 został przeniesiony do Krakowa. Pracował jako kapelan i katecheta w domu sióstr urszulanek oraz III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego; w latach 1916...
[click for more]-1921...
[click for more] był notariuszem w kurii biskupiej, a 1918-1920 wikariuszem parafii Św. Krzyża. 15 sierpnia 1920 został mianowany penitencjarzem i administratorem kanonii tzw. Artwińskiej przy kolegiacie Św. Anny; ugruntowała się tu jego sława kaznodziei. Był również wikariuszem przy kolegiacie, a w czasie choroby prepozyta Józefa Caputy (zm. w listopadzie 1926...
[click for more]) administratorem parafii Św. Anny; w 1927...
[click for more] nowym prepozytem został ks. Jan Masny. W okresie międzywojennym ks. Roy pracował ponadto jako katecheta w Gimnazjum Żeńskim im. Królowej Jadwigi i nauczyciel etyki zawodowej w Szkole Kupieckiej; pełnił szereg funkcji w organizacjach katolickich, był m.in. moderatorem Kongregacji Dzieci Maryi i opiekunem zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (pelczarek).
W 1934 został mianowany postulatorem...
[click for more] sprawy beatyfikacyjnej i kanonizacyjnej królowej Jadwigi. Wydawał druki i obrazki poświęcone przyszłej świętej oraz mówił o niej na kazaniach. W 1938 dołączył do swojego nazwiska człon "de Formicini" (po wymarciu członków dalekiej rodziny). W 1942 zmarł ks. Masny i Roy został ponownie administratorem parafii Św. Anny; funkcję tę, mimo braku formalnej nominacji przez władze Uniwersytetu Jagiellońskiego (ze względu na okupację), pełnił do końca życia. Po wojnie przyjął na siebie dalsze obowiązki w organizacjach katolickich - został generalnym moderatorem Dzieła osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu, egzaminatorem księży ubiegających się o władzę spowiadania, generalnym dyrektorem Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa przy kościele Sióstr Wizytek w Krakowie. Nosił tytuł szambelana papieskiego. Swój majątek zapisał parafii Św. Anny, został pochowany na Cmentarzu RakowickimCmentarz Rakowicki – największy cmentarz w Krakowie, założony w latach 1801 - 1802. Powstał na terenie podmiejskiego wówczas folwarku Rakowice, w związku z nakazem zaprzestania pochówków na dotychczas istniejących cmentarzach przykościelnych w obrębie miasta. Teren został wykupiony przez władze austriackie, koszt urządzenia cmentarza pokryło miasto Kraków i okoliczne gminy. Pierwszy pogrzeb miał miejsce w styczniu 1803 roku. W 1862 roku na terenie cmentarza wzniesiono kaplicę, na miejscu...
[click for more].
Bolesław Przybyszewski w artykule poświęconym ks. Royowi w Polskim Słowniku Biograficznym pisze m.in.: "był postacią w Krakowie bardzo szanowaną i lubianą o charakterystycznej sylwetce wykwintnego prałata rzymskiego, mimo kalectwa zwinnie poruszającego się z laseczką".
Źródła:
- Bolesław Przybyszewski, Rudolf Roy, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXII, 1990