Rabindranath Tagore (ur. 7 maja 1861 w KalkucieKalkuta (obecnie Kolkata) - miasto w płn.wsch. Indii, w delcie Gangesu. 4,4 mln mieszkańców (2001); region metropolitalny 11 mln mieszk. Stolica stanu Bengal Zachodni, wielki węzeł komunikacyjny i port morsko-rzeczny, wielki ośrodek przem., handl., nauk. i kult. w regionie. Liczne zabytki architektury pałacowej i świątynie hinduskie....
[click for more], zm. 7 sierpnia 1941...
[click for more] tamże) - indyjski poeta, prozaik i pedagog. Został laureatem Nagrody NoblaNagroda Nobla — ustanowione ostatnią wolą fundatora, szwedzkiego przemysłowca i wynalazcy dynamitu - Alfreda Nobla, wyróżnienie przyznawane za wybitne osiągnięcia naukowe, literackie lub zasługi dla społeczeństw i ludzkości. Pierwsza uroczystość wręczenia tej nagrody miała miejsce w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie w 1901 roku, pokojową nagrodę Nobla otrzymali wtedy Jean Henri Dunant, założyciel Czerwonego Krzyża i Frédéric Passy. Poczynając od 1902 roku nagrody są for...
[click for more] w dziedzinie literaturyLaureaci literackiej Nagrody Nobla to: 2004 — Elfriede Jelinek 2003 — John Maxwell Coetzee 2002 — Imre Kertész 2001 — Vidiadhar Surajprasad Naipaul 2000 — Gao Xingjian 1999 — Günter Grass 1998 — José Saramago 1997 — Dario Fo 1996 — Wisława Szymborska 1995 — Seamus Heaney 1994 — Kenzaburo Oe 1993 — Toni Morrison 1992 — Derek Walcott 1991 — Nadine Gordimer 1990 — Octavio Paz 1989 — Camilo José Cela 1988 — Nadżib Mahfuz 1987 — Josif Brodski 1986 — Wole Soyinka 1985 ...
[click for more] za rok 1913...
[click for more].
Opublikował ponad 50 tomików poezji, ponad 100 opowiadań, 12 powieści, kilkanaście utworów scenicznych, wiele rozpraw, artykułów i studiów. W 1912...
[click for more] roku zostały opublikowane Pieśni ofiarne (Gitanjali), a w rok później otrzymały one Nagrodę Nobla. Od 1912 sam tłumaczył swoje utwory na angielski, bądź zlecał tłumaczenie swoim krewnym. Na polski tłumaczony był m.in. przez Staffa, Kasprowicza, Mirandolę, Birkenmajera i innych. Otrzymawszy w roku 1915 wysoki tytuł brytyjski odrzucił go w cztery lata później. Skrajny pacyfistaPacyfizm - ruch społeczno-polityczny dążący do pokoju, potępiający wszelkie wojny (a także przygotowania do nich) bez względu na ich przyczyny. Pacyfizm jest niemal tak stary jak wojny. Pierwsze pisane wzmianki o nim pojawiły się już w starożytnej Grecji np. w komedii Arsytofanes Lizystrata, opisującego zmowę kobiet, które postanawiają odstawić swoich mężów od łoża, do czasu aż ci zawrą między sobą pokój....
[click for more] i przeciwnik jakiegokolwiek gwałtu.
Jako pedagog założył 1901 w Śantiniketanie (Wschodni BengalBengal - kraina historyczna w Azji Południowej, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską. Zachodnia część Bengalu leży w Indiach (stan Bengal Zachodni), a wschodnia w Bangladeszu....
[click for more]) eksperymentalną szkołę, (z sanskrytu Przystań Pokoju), dawny "uniwersytet leśny", w której stosował zarówno indyjskie, jak i europejskie metody wychowawcze, przekształconą 1921...
[click for more] w Viśva Bharat University. Zajmował się problematyką wychowania widzianą poprzez kategorie prawdy i piękna, nie wychowania rozumianego jako system oświatowy. Tagore przez 40 lat w sposób konsekwentny doprowadził do urzeczywistnienia ideału wychowania. W 1950 jego pieśń Jana Gana Mana została oficjalnym hymnem państwowym IndiiHymn Indii Jana Gana Mana, skomponowany przez Rabindranath Tagore. Po raz pierwszy zaśpiewano pieśń Jana Gana Mana w trakcie Indyjskiego Kongresu Narodowego 27 grudnia 1911 roku. Pierwsza zwrotka została wybrana na hymn narodowy przez Zgromadzenie Narodowe 24 stycznia 1950 roku....
[click for more].
Krytyka zachodniej kultury oświatowej
- kategorie które uniemożliwiają urzeczywistnienie ideału wychowania:
- brak harmonii miedzy indywidualnością a społeczeństwem (miedzy jednostką a uniwersum)
- brak harmonii między jednostką a naturą
- traktowanie ludzkiej osoby fragmentarycznie
- świat duchowy traktowany jako wydzielona nadbudowa właściwa świadomości elity
- lekceważy i spłyca sens istnienia młodego człowieka, wydziedzicza go z potrzeby bezpośredniego kontaktu z wielorakimi formami świata i z naturalnej skłonności do porozumienia z uniwersaliami
- zdominowana przez gromadzenie wiadomości, gdzie wszystko było odgórnie zaplanowanej zorganizowane oraz nie oczekiwano od nauczyciela wielkiej inwencji twórczej
- ma suchą formę scjentyzmuScjentyzm, pogląd filozoficzny rozwinięty w drugiej połowie XIX wieku z empiryzmu i pozytywizmu, wg którego prawdziwą i w pełni uzasadnioną wiedzę o rzeczywistości dostarcza tylko nauka, przy trzeźwym i wąskim jej rozumieniu....
[click for more],
- nie stanowi istoty życia
- dyscyplina nie bierze pod uwagę indywidualności dziecka
- praktykowanie zawładnięcia dzieckiem w imię jego „dobra” i pozbawianie go indywidualności, narzucanie dziecku świata dorosłych i ich potrzeb
- nadmierne zaufanie do książek – jako drogi do powierzchownego przyswajania idei, pozbawionego niezależnego myślowego wysiłku i wyższej woli
Specyfika procesu wychowania według Tagorego
- Wysuwanie na pierwszy plan percepcji emocjonalno – estetycznej oraz poznanie intuicyjne, przed poznaniem naukowym.
- Kształtowanie charakteru i życia duchowego oraz, co za tym idzie, osiągnięcie wyzwolenia z bolesności życia, poznawanie siebie, nauka powściągliwości, opanowania pożądliwości wobec dobrobytu i prostego konsumpcyjnego stosunku do niego, poszanowanie w dziecku potrzeby wyrażania się, ekspresji.
- Odkrywanie harmonii prawdy i piękna, wychowanie przez prawdę i dla prawdy absolutnej. Przezwyciężanie samoograniczenia , samodoskonalenie i nauka pokonywania trudów poznawania prawdy – przez stosowanie wyrzeczeń i naturalnej inspiracji radości życiem.
- Wychowanie powinno wyrastać z naturalnych kulturowych podstaw społeczności i kierować się ku wartościom scalającym kulturę indyjską. Plan etyczny – budowanie moralnego charakteru przez aktywność na rzecz domostwa i współzarządzania szkołą.
- Krzewienie ideału miłości – nadrzędna wartość moralna, sprzyja głębszemu, bezpośredniemu wglądowi w esencję ludzkiej natury, poprzez miłość człowiek zwielokrotnia samego siebie (oparcie na wzorcach otwartości i prostoty).
- Przezwyciężanie samoograniczenia , samodoskonalenie i nauka pokonywania trudów poznawania prawdy – przez stosowanie wyrzeczeń i naturalnej inspiracji radości życiem
- Nauka pokory – chroni przed agresywną interpretacją mniemań o tym co dobre, i przed jednostronnym identyfikowaniem twórczego działania z sukcesem.
- Zacność życia - akcent na treści i formy, które sprzyjałyby rozwijaniu świadomej tożsamości kulturowej i umiejętności twórczego oraz samodzielnego rozwiązywania problemów społecznych.
- Czerpanie radości z nauczania - jako wyraz doświadczania własnego życia duchowego i zrozumienia, ze istnieje harmonia miedzy ich życiem duchowym, prawdą i pięknem a życiem duchowym innych osób.
- Specyfika środowiska, w jakim powinno się odbywać nauczanie – strefa neutralna, w bliskim kontakcie z naturą, z dala od osad i od niepożądanych zewnętrznych wpływów burzących spokój uczniów
- Uwzględnianie różnorodności doświadczeń – wspólnoty i samotności, aktywności i kontemplacji (nauka władania sobą)
Wybrane dzieła
- Historia poety (1877...
[click for more])
- Wieczorne pieśni (1881)
- Poranne pieśni (1883...
[click for more])
- Złota łódź (1893)
- Przemijanie (1899)
- Pamięć (1902...
[click for more])
- Rozbicie (1905...
[click for more])
- Pieśni ofiarne (1912)
- Dom i świat (1915-1916)
Poprzedni laureat:
Gerhart Hauptmann |
 |
Laureat
Literackiej Nagrody Nobla
za rok 1913 |
|
Następny laureat:
Romain RollandRomain Rolland (ur. 29 stycznia 1866 w Clamecy (Nièvre) - zm. 30 grudnia 1944 w Vézelay) - pisarz francuski. Za swoje główne dzieło, Jan Krzysztof, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w roku 1915....
[click for more] |
