|
Definicja Katarzyna II (Szukaj)
|
 Katarzyna II (wł. Sophie Friederike Auguste zu Anhalt-Zerbst, Екатерина II Алексеевна: Yekaterína II Alekséyevna), znana jako Katarzyna Wielka - carycaCar [ros. Цар] – pochodzące z języków słowiańskich potoczne określenie tytułu cesarza bizantyjskiego, szczególnie popularne wśród Słowian południowych, zamieszkujących należące do Cesarstwa Wschodniorzymskiego Bałkany. W IX-X w. tytułu tego używali również władcy bułgarscy, a także serbscy. Od XVI w. tytuł cara noszą również władcy rosyjscy (patrz: historia Rosji), jako kontynuatorzy tradycji Cesarsrtwa Bizantyjskiego. Pierwszym carem rosyjskim był Iwan IV Groźny, który p...
Urodziła się 21 kwietnia // Święta imieniny: Anzelm, Bartosz, Dobrosułka, Drogomił, Feliks, Irydion, Konrad, Konrada i Żelisław. w starożytności: Parilia, rocznica założenia Rzymu. Brazylia - Tiradentes ... Katarzyna II była bystra, inteligentna, bardzo urodziwa i dobrze rozumiała interesy Rosji jako mocarstwa. Przede wszystkim zerwała świeży sojusz z Prusami... W latach 1762-66 przeprowadzono w Rosji sekularyzację dóbr duchownych. Cerkwie i klasztory przeszły na utrzymanie skarbu państwowego, który przejął posiadane przez nie majątki ziemskie, obejmujące około 900 tysięcy poddanych. Grunty użytkowane bezpośrednio przez chłopów zostały przekazane im na własność, a obowiązki pańszczyźniane nieco pomniejszone. Katarzyna II była bardzo aktywna w sprawach stosunków z Polską. Po śmierci w 1763 r. króla polskiego Augusta III WettinaAugust III zwany Grubym (ur. 1696, zm. 1763), syn Augusta II z saskiej dynastii Wettinów - król Polski od 1733 r. Po śmierci Augusta II sejm szlachecki obwołał królem ponownie Stanisława Leszczyńskiego, który przyjechał na elekcję z Francji, mocno wspierany pieniędzmi przez swego zięcia Ludwika XV, króla Francji. Ten wybór stał się powodem wojny sukcesyjnej o tron polski. Nastąpiła zbrojna interwencja Rosji, Austrii i Saksonii, za których protekcją obwołany został królem August III W... Na Sejmie Repninowskim, prócz utrzymania dotychczasowych praw szlacheckich, zgłoszone zostały też m.in. postulaty równouprawnienia innowierców. Głównie przeciwko tym zamiarom konserwatywna szlachta zorganizowała w lutym 1768 r. Konfederację barskąKonfederacja barska (1768-1772) była zbrojnym związkiem szlachty utworzonym w Barze na Podolu 29 lutego 1768 roku.... Faktycznie rosyjskie walki z konfederatami barskimi wykorzystała Turcja i w październiku 1768 r. wypowiedziała wojnę Rosji. Katarzyna II zaproponowała wówczas Stanisławowi Poniatowskiemu przystąpienie Rzeczypospolitej do wojny z Turcją i gotowa była oddać pod jego naczelne dowództwo również wojska rosyjskie. Obie propozycje król Polski odrzucił. Wojna rosyjsko-turecka rozwijała się niepomyślnie dla Turcji, między innymi rosyjska flota bałtycka, po opłynięciu Europy, w bitwie w Zatoce Czesmeńskiej w 1770 r. zniszczyła turecką marynarkę wojenną. Wojna trwała do 1774 r. i zakończyła się korzystnie dla Rosji, która powiększyła swe terytorium w rejonie Krymu, uzyskała szerszy dostęp do Morza Czarnego, prawo korzystania z przejazdu swych statków i okrętów wojennych przez BosforBosfor (tur. Bogaziçi) - cieśnina łączącą Morze Czarne z Morzem Marmara, położona między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą, oddziela Europę od Azji. Wraz z Dardanelami łączy Morze Czarne z Morzem Śródziemnym. Obie cieśniny stanowią szlak morski o międzynarodowym znaczeniu.... Z kolei zaangażowanie Rosji w wojnie z Turcją postanowił wykorzystać król pruski Fryderyk II dla zajęcia Pomorza Gdańskiego, oddzielającego jego prowincję Magdeburgię od Prus Książęcych. Zaproponował więc rozbiór Rzeczypospolitej pomiędzy Prusy, Rosję i Austrię. Po dłuższym wahaniu Katarzyna II, która była raczej zainteresowana w utrzymaniu w całości Rzeczypospolitej, jako swego protektoratu, uległa namowom i zgodziła się na rozbiór niesfornej Polski. Podpisanie traktatów rozbiorowych nastąpiło w Petersburgu 5 sierpnia 1772 r. Rosja zajęła tereny wokół Połocka, Witebska, Mohylewa i Orszy, utrzymując nadal swój protektorat nad resztą Rzeczypospolitej. Jeszcze w czasie trwania wojny rosyjsko-tureckiej o Krym Krym – półwysep na południu Ukrainy, zwany czasem półwyspem Tauryckim, a w starożytności Taurydą, połączony jest z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim, pomiędzy Morzem Czarnym i Azowskim, a od Rosji oddzielony niewielką cieśniną. Długość linii brzegowej 1000 km, powierzchnia 25700 km kw. W części wschodniej, obok cieśniny Kerez, wznoszą się góry Jaiłu, otaczające cały brzeg południowy i ku północy rozdzielające na kilka równoległych łańcuchów gór, pokrytych g... Powstanie wykazało słabość i nieudolność władz terenowych, więc Katarzyna II dokonała gruntownej reformy struktur administracyjnych Rosji. Imperium podzielono na 50 guberni po 300-400 tysięcy mieszkańców każda, a te na powiaty po 20-30 tys. ludzi, określone też zostały ściśle kompetencje organów i urzędów zarządzających, sądowych i skarbowych. Utwierdzono prawa i zwiększono zakres samorządności szlachty, wprowadzono różne przywileje dla miast, których celem była stymulacja rozwoju kapitału handlowego i manufaktur. Oczywiście decyzje zasadnicze, wojsko i polityka zagraniczna zachowane zostały nadal w gestii władzy centralnej, to jest absolutystycznego imperatora. W polityce zagranicznej Katarzyna II starała się zachować dystans do wszelkich konfliktów, rozgrywających się w środkowej czy zachodniej Europie. Np. nie przyłączyła się do blokady handlowej Ameryki Północnej w trakcie trwającej tam wojny niepodległościowej przeciwko Anglii. Natomiast dyplomacja rosyjska nieustannie koncentrowała się na regionie Morza Czarnego. W 1783 r. zmuszono chana krymskiego do abdykacji i natychmiast wojska carskie zajęły Półwysep Krymski i wszystkie pozostałe tereny Chanatu Krymskiego. Od razu rozpoczęto też wielką, planową kolonizację nowych terenów, przesiedlając dziesiątki tysięcy chłopów, głównie z Powołża, oraz zakładając szereg nowych miast i portów, jak Symferopol, Sewastopol, Chersoń, Odessa i inne. Faktycznie rozwój gospodarczy Krymu i całego północnego wybrzeża Morza Czarnego był bardzo szybki. By o tym przekonać się naocznie, Katarzyna II urządziła w 1787 r. uroczystą wyprawę swego dworu na te nowe ziemie, których pozyskanie dla Rosji było głównym jej celem, jako cesarzowej imperium. W trakcie podróży spotkała się w Kaniowie nad Dnieprem z królem Polski St. Poniatowskim, swym kochankiem sprzed ponad trzydziestu lat, a w Chersoniu z cesarzem austriackim, Józefem II. Zarządca południowej Rosji książę Potiomkin nie szczędził pieniędzy i starań, by dostojnym gościom jak najlepiej zaprezentować swe osiągnięcia, kazał nawet pobudować makiety wiosek (wsie potiomkinowskie) które oglądane z daleka, miały świadczyć o zaludnieniu pustych stepów. Przez cały XVIII w. trwała też kolonizacja rosyjska północnej części kontynentu azjatyckiego. Do 1784 r. Rosjanie zajęli już ostatnie dalekowschodnie terytoria Azji, to jest Kamczatkę... W 1787 r. Turcja, nie mogąc przeboleć straty Krymu, wdała się w czwartą już wojnę z Rosją. Początkowo Rosjanie, i sprzymierzeni Austriacy, ponosili klęski, co zachęciło również Szwecję do wypowiedzenia wojny Rosji. Ale po 1789 r. sytuacja wojenna się odmieniła. Pierwsza z wojny wycofała się Szwecja, nie uzyskując żadnych sukcesów. Jako druga Austria, a to na skutek śmierci cesarza Józefa II. Zaś po serii klęsk w Mołdawii i nad Dunajem, o pokój poprosiła także Turcja. Traktat pokojowy z 1792 r. potwierdził wszystkie dotychczasowe zdobycze Rosji na północ od Morza Czarnego. Po zawarciu pokoju z Turcją, Katarzyna II mogła spokojnie zwrócić wzrok na zachód od imperium. A działo się tam wiele. We Francji od 1789 r. rozwijała się rewolucja społeczna i zaczynała się formować przeciwko niej koalicja absolutystycznych monarchii Anglii, Holandii, Austrii i Prus. Natomiast w sąsiedniej Rzeczypospolitej Sejm Wielki w Warszawie uchwalił w 1791 r. nową konstytucję ustrojową. W Polsce od 1780 r. nie było wojsk rosyjskich, znajdowała się ona wprawdzie pod politycznym protektoratem Rosji, lecz w zasadzie rządziła się sama, choć raczej nie najlepiej. Lecz zmiana ustroju w Polsce, na wzór haseł rewolucji francuskiej, oraz zapowiedź przekazania tronu po śmierci St. Poniatowskiego elektorowi saskiemu Fryderykowi, wnukowi Augusta III, były dla Katarzyny II nie do przyjęcia. To też wsparła z całą mocą i wojskiem konfederację targowickąKonfederacja targowicka. Po uchwaleniu przez Sejm Czteroletni w dniu 3 maja 1791 r. nowej Konstytucji ustrojowej, część magnaterii i bogatej szlachty polskiej nie zamierzała poddać się prawom ustanowionym przez tę Konstytucję i w dniu 14 maja 1792 r. zawiązała w niewielkim miasteczku Targowicy na kresach konfederację w celu jej obalenia. W rzeczywistości spisek został zawiązany wcześniej w Petersburgu, pod patronatem carycy Katarzyny II, a wzięli w nim udział magnaci: Szczęsny Potocki jako... Rozpoczęła się wojna rosyjsko-polska. Polskie wojska królewskie nie miały szans w walkach z przeważającymi siłami rosyjskimi, które okupowały wnet większą część kraju, wraz z Warszawą, a województwo Poznańskie zajęte zostało przez Prusy. Władzę w kraju przejęli konfederaci. Wszak nie na długo, gdyż na wniosek króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II w kwietniu 1793 r. przeprowadzony został II rozbiór Rzeczypospolitej pomiędzy Rosję i Prusy. Rosji przypadły rozległe tereny na wschód od Pińska, Niemna i Zbrucza. Przeciwko tym decyzjom rozbiorowym wybuchło w Polsce w marcu 1794 r. spontaniczne powstanie narodowe, kierowane przez gen. Tadeusza Kościuszkę, które przerodziło się w wojnę z rozproszonymi wojskami rosyjskimi i pruskimi. Ostatecznie powstanie kościuszkowskie zostało stłumione a w 1795 r. dokonany został trzeci, całkowity III rozbiór Polski pomiędzy Rosję, Prusy i Austrię. Rosji przypadły Litwa, Grodzieńszczyzna i zachodnia część Wołynia. Katarzyna II zamierzała także wystąpić zbrojnie przeciwko Wielkiej Rewolucji Francuskiej. W latach 1792-95 było to niemożliwe wobec zaangażowania się w wojnę, rozbiory i powstanie w Polsce. Dopiero w 1795 r. Rosja mogła przystąpić do koalicji antyfrancuskiej, jaką zawiązały monarchie zachodnie. Przygotowywano realnie 60-tys. korpus wojskowy, wszak bez większego pośpiechu. W trakcie tych przygotowań, 17 listopada17 listopada jest 321. (w latach przestępnych 322.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 44 dni. // ... Następcą Katarzyny został jej syn Paweł I (1796-1801). Zobacz teżStanisław August Poniatowski - Rosja w XVIII wiekuRosja w XVIII wieku - Po wywalczeniu ze Szwecją i Turcją dostępu do Bałtyku i Morza Czarnego, Rosja stała się potęga światową. Piotr I Wielki (1685-1721) - Stworzył z Rosji nowoczesne mocarstwo. III wojna północna (1700-1721) - Wojna o bałtyckie okno na świat dla Rosji. Katarzyna I(1725-1727) - Dbała tylko o własny dwór. Piotr II Aleksiejewicz(1727-1730) - Car-chłopiec. Anna Iwanowna (1730-1740) - Otoczyła się doradcami niemieckimi. Iwan VI Antonowicz (1640-1641) - Car-niemowlę Elżbiet... BibliografiaWładysław Andrzej Serczyk: Katarzyna II carowa Rosji, Wrocław 1989. Kategorie stron: Niemcy (biografie) | Ludzie związani ze Szczecinem | Romanowowie | Władcy Rosji | ||
|
Cache: OK - (Cache Hit) | Exec Czas: 0.150 | INTLinks: 58 Contakt: info AT definicja DOT com ""katarzyna wielka" zmarła" "władysław andrzej serczyk katarzyna II carowa rosji wrocław 1989" "jemielian pugaczow" |