Julius Wilhelm Richard Dedekind (6 października 1831...
[click for more] - 12 lutego, 1916...
[click for more] to matematyk niemieckiNiemcy (nazwa oficjalna Republika Federalna Niemiec, niem. Bundesrepublik Deutschland) to kraj leżący w środkowej Europie, będący członkiem Unii Europejskiej, Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8 oraz NATO. Do 1970 r. (do traktatu pomiędzy RFN a Polską) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna (NRF)....
[click for more].
Urodzony w Brunszwiku. Był uczniem Dirichleta...
[click for more] i Gaussa. Od 1862 r. przez ponad 50 lat był profesorem w Collegium Carolinum (późniejszej Wyższej Szkole Technicznej) w Brunszwiku. Blisko pzyjaźnił się z Cantorem i jako jeden z pierwszych docenił wartość jego prac teoriomnogosciowych.Jego prace dotyczą teorii liczb, algebry, teorii mnogości i analizy matematycznejAnaliza matematyczna to zespół teorii obejmujący wiele ważnych działów matematyki. Początkowo analiza matematyczna obejmowała jedynie to, co dzisiaj nazywamy rachunkiem różniczkowym i całkowym. Jej rozwój zainicjowały prace Leibniza i Newtona z początku XVII wieku....
[click for more]. Wprowadził do matematykiMatematyka była niegdyś rozumiana jako nauka o liczbach (arytmetyka) i figurach (bryłach) geometrycznych (geometria). Do dziś w popularnych encyklopediach określana jest jako nauka o wielkościach, czyli o stosunkach ilościowych i formach przestrzennych. Z biegiem czasu dodano również do obszaru zainteresowań matematyki wszystko, co wiąże się z pojęciem granicy....
[click for more] wiele nowych pojęć takich jak grupaTeoria grup to jeden z działów matematyki, uznawany za część algebry, badający własności obiektów zwanych grupami. Wraz z zastosowaniami stanowi on obecnie ogromną, autonomiczną dziedzinę wiedzy. Historia Początki teorii grup były związane z badaniami nad rozwiązalnością równań algebraicznych. W XVI wieku znaleziono metody rozwiązywania równań 3 i 4 stopnia (wzory podali odpowiednio: Cardano i Ferrari). W roku 1824 matematyk norweski Niels Henrik Abel udowodnił, że niektórych równ...
[click for more] czy pierścień Na uwagę zasługują dwie prace Dedekinda: 1. „Ciągłość i liczby niewymierne” („Stetigkeit und irrationale Zahlen” 1872) 2. „Czym są i co znaczą liczby?” („Was sind und was sollen die Zahlen?” 1888) W pierwszej z nich rozwinął teorię liczb niewymiernych w oparciu o przekroje. Druga praca zawiera logiczną teorię liczb i indukcji zupełnej, oraz aksjomatykę arytmetyki liczb naturalnych (znaną dziś jako aksjomatykę Peano, a problem czy Peano doszedł do nich niezależnie od Dedekinda pozostaje nierozstrzygnięty.) Znajduje się też tam „klasyczną” definicję zbioru nieskończonego, według której zbiór jst nieskończony wtedy i tylko wtedy, gdy można go jednoznacznie wzajemnie odwzorować na pewien jego podzbiór właściwy.
To jest tylko zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.
