Aleksander III Macedoński (gr.Greka - jeden z klasycznych języków starożytności, używany także na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej. Historia tego języka (czy też całej grupy języków greckich) wygląda następująco:...
[click for more] Aleksandros, "Obrońca") zwany też Aleksandrem Wielkim (356 ...
[click for more]-10 czerwca10 czerwca jest 161. (w latach przestępnych 162.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 204 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt....
[click for more] 323 p.n.e.) był królem Macedonii z dynastii ArgeadówDynastia Argeadów rządziła w Macedonii w latach 700 p.n.e.-309 p.n.e. Najwybitniejsi przedstawiciele tej dynastii to: Filip II (zwany Macedońskim),który stworzył silne i nowoczesne państwo i Aleksander III Macedoński (zwany Wielkim), który pokonał Persów i stworzył wielkie imperium. Dynastia Argeadów wygasła w czasie wojen Diadochów, kiedy to zostali zamordowani Aleksander IV i jego matka Roksana. Władcy Macedonii z dynastii Argeadów:...
[click for more] (336 ...
[click for more]-323 p.n.e.). Jest uznawany powszechnie za jednego z największych zdobywców w historii ludzkości i wybitnego stratega. W latach 334-327 p.n.e. podbił największe państwo ówczesnego świata – imperium perskie. Najsłynniejsze zwycięstwa odniósł pod Issos...
[click for more], Gaugamelą i nad rzeką Hydaspes. Gdy umierał w wieku 33 lat w BabilonieBabilon (akadyjskie Babilani - brama boga) - miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii. Historia Pierwsza osadą w miejscu późniejszego Babilonu założyli w XXIV wieku p.n.e. Sumerowie. Po opanowaniu przez ludy semickie osada stała się około 1900-1850 roku p.n.e. miastem i stolicą niewielkiego królestwa Babilonii. Rola miasta wzrosła znacznie za panowania Hammurabiego 1792-1750 p.n.e., który stworzył duże imperium ze stolicą w Babilonie. Babilon był centrum kultu b...
[click for more], jego imperium miało ze wschodu na zachód 5 tysięcy kilometrów długości.
Wczesne lata
Aleksander był najstarszym synem króla Macedonii i twórcy potęgi tego państwa, Filipa II. Matką przyszłego zdobywcy była epirocka księżniczka Olimpias. Przekonywała ona Aleksandra, że jego prawdziwym ojcem jest ZeusZeus (gr. Dzeus) - najwyższy z bogów w mitologii greckiej. Syn Kronosa i Rei. Jako niemowlę został ukryty przed Kronosem przez matkę (za radą Gai) w grocie na Krecie. Karmiła go tam koza Amalteja, a jego płacz zagłuszali śpiewem kapłani kureci. Gdy Zeus dorósł, obalił ojca, stając się władcą bogów, ludzi, panem nieba, światła. Określano go jako gromowładny ponieważ potrafił ciskać piorunami. Poza tym był panem przyrody i całego porządku świata....
[click for more], król bogów. Młody książę został wszechstronnie wykształcony m.in. przez samego Arystotelesa. Podobno był pełen wyobraźni, odważny i gwałtowny. Marzył o wielkich czynach, którymi przyćmiłby sławę Achillesa i HeraklesaHerakles to jeden z herosów w mitologii greckiej, syn Zeusa i zwykłej śmiertelniczki Alkmeny. W mitologii rzymskiej jego odpowiednikiem jest Herkules. Znany był z wielkiej siły, męstwa i umiejętności wojennych, zwłaszcza celnego strzelania z łuku. Lubiany przez Zeusa i Atenę, był prześladowany przez zazdrosną Herę. W napadzie szału zesłanego przez Herę, zabił swoje dzieci, według niektórych wersji także żonę Megarę. Zgodnie ze słowami wyroczni delfickiej musiał wykonać12 trudnych...
[click for more]. Już jako 9-letnie dziecko miał ujarzmić wierzchowca, z którym nie radzili sobie najlepsi jeźdźcy. Bucefał (gr. Boukephalos, "głowa wołu") – tak młody książę nazwał konia – został rumakiem bojowym Aleksandra.
Pierwszy raz Aleksander dowodził wojskiem w wieku 16 lat, gdy północnym granicom Macedonii zagroziło jedno z trackich plemionTrakowie to lud zamieszkujący wschodnią część Półwyspu Bałkańskiego, który dotarł na te tereny ok. połowy II tysiąclecia p.n.e., z północnego wschodu. W tym też czasie na tych terenach zaznaczyła się obecność Mezów, którzy przeszli do Azji Mniejszej i chociaż mówili językiem innym niż Trakowie, to jednak część badaczy uznaje ich za lud pochodzenia trackiego. Bezpośrednio od strony zachodniej z Trakami sąsiadowały plemiona Dardanów, które jednak nie były pochodzenia trackie...
[click for more]. Dwa lata później młody książę dowodził macedońską jazdąJazda (Kawaleria (wł.), Konnica) Historycznie: wojsko walczące, lub poruszające się na koniach // ...
[click for more] w bitwie pod Cheroneą (338 p.n.e. ...
[click for more]), gdzie miał za zadanie zniszczyć najlepszy oddział tebańskiej armii (tzw. Święty Zastęp). Zadanie wykonał bezbłędnie, a zwycięstwo nad ateńsko-tebańskimi wojskami zapewniło Filipowi hegemonię w Grecji.
Władzę objął po zamordowaniu Filipa II przez byłego kochanka króla, Pauzaniasza. Według oficjalnej wersji mordercę, który został zabity podczas ucieczki, przekupił król Persji Dariusz IIIDariusz III Kodoman ostatni król perski z dynastii Achemenidów, rządził w latach 336-330 p.n.e. Został wyniesiony na tron przez Bagoasa po zamordowaniu Arsesa. Zamordował Bagoasa i uzyskał niezależność, po czym podbił Egipt, przywracając władzę perską w tym kraju....
[click for more]. Podejrzenie o spisek padło jednak na Aleksandra i Olimpias, których pozycja była zagrożona przez nowe małżeństwo Filipa. Po ojcu Aleksander odziedziczył silną Macedonię, kontrolującą od niedawna znaczną część Grecji, dobrze zorganizowaną armię oraz ideę podboju Persji, która od dwóch stuleci była największym zagrożeniem dla Grecji.
Gdy wkrótce po objęciu przez Aleksandra władzy, na wieść o jego śmierci w walce z Trakami zbuntowało się greckie miasto Teby (335 p.n.e. ...
[click for more]), młody król błyskawicznie je zdobył. Około sześciu tysięcy mieszkańców zostało wymordowanych, a 30 tysięcy sprzedano w niewolę. Miasto zrównano z ziemią. Ów pokaz siły schłodził buntownicze zamiary innych greckich państw.
Zajęcie Anatolii
W roku 334 p.n.e. Aleksander zostawił w Macedonii z częścią wojsk regenta Antypatra...
[click for more] i wyruszył na podbój Persji na czele 47 tysięcy żołnierzy – Macedończyków, Greków, Traków i Ilirów. Wyprawa według oficjalnej propagandy miała na celu wyzwolić greckie miasta w Anatolii oraz pomścić krzywdy, jakich doznała Grecja podczas perskich najazdów na początku V w. p.n.e. Urodzili się około 497 p.n.e. - Sofokles, dramaturg grecki około 484 p.n.e. - Herodot, historyk grecki około 470 p.n.e. - Mozi, chiński filozof, twórca moizmu 460 p.n.e. - Sokrates, filozof grecki (data sporna lub przybliżona) 445 p.n.e. - Arystofanes, komediopisarz grecki około 429 p.n.e. - Platon, filozof grecki i założyciel Akademii Ateńskiej ...
[click for more] Pierwsza bitwa z perskimi wojskami miała miejsce nad rzeką GranikBitwa pod Granikiem (334 p.n.e.) miała miejsce podczas trzeciej wojny Greków z Persami (334-327 p.n.e.) czyli wyprawy Aleksandra Macedońskiego przeciwko Persji. W roku 334 p.n.e. Aleksander Macedoński na czele 40 000 piechoty i 5000 jazdy przekroczył Hellespont i skierował się do Azji Mniejszej. Król Macedoński wielki miłośnik Homera skierował się następnie ze swoją armią w kierunku Troi, gdzie zamierzał uczcić swoich bohaterów....
[click for more]. Król Macedonii zwyciężył. Po bitwie wysłał do pracy w kopalniach dwa tysiące wziętych do niewoli greckich najemników, którzy służyli w perskiej armii. Według niektórych źródeł wielu najemników zostało zamordowanych zaraz po bitwie.
Przez kilkanaście kolejnych miesięcy opanował Anatolię, zajmując bez walki wiele miast. Poważniejszy opór stawiły jedynie MiletMilet - miasto jońskie na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander (obecnie Menderes w Turcji), założone pod koniec drugiego tysiąclecia p.n.e. Ojczyzna filozofów: Talesa, Anaksymandra, Anaksymenesa oraz geografa i historyka Hekatajosa oraz pisarza Arystydesa, któremu przypisuje się autorstwo opowiadań erotycznych....
[click for more] i HalikarnasHalikarnas (gr. Halikarnassós, współcześnie Bodrum w Turcji) to starożytne miasto nad Morzem Egejskim w Karii. Największą sławę przyniosło mu Mauzoleum - jeden z tzw. siedmiu cudów świata....
[click for more], w których broniły się perskie garnizony wspierane przez mieszkańców. Z reguły zabraniał swojej armii rabunków, od miast żądał umiarkowanych danin i pozostawiał na zdobytych terenach niezmienioną administrację. W trakcie podboju Anatolii Aleksander zawitał do miasta Gordion, gdzie rozsupłał legendarny węzeł. Zrobił to bardzo prosto: wyjął miecz i rozciął go. Wedle legendy ten, kto tego dokona, miał zostać panem Azji.
Bitwa pod Issos, podbój Fenicji i Egiptu
Po opanowaniu dzisiejszej zachodniej TurcjiTurcja (Türkiye, Republika Turecka - Türkiye Cumhuriyeti), państwo położone w Azji na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie ze stolicą w Ankarze. Część azjatycka zwana jest Anatolią. Część europejska (Tracja) stanowi 3% powierzchni i oddzielona jest Morzem Marmara i cieśninami Bosfor i Dardanele. Turcja jest krajem czterech mórz, gdyż dodatkowo od północy otacza ją Morze Czarne, od zachodu Morze Egejskie, a od południa Morze Śródziemne. Graniczy z 8 państwami, c...
[click for more] Aleksander skierował się ze swoją armią do Fenicji (dzisiejszy Liban). Chciał zająć wszystkie perskie porty nad Morzem Śródziemnym, by uniemożliwić wrogom inwazję na Grecję. Przeciwko niemu ruszył z Mezopotamii król Persji Dariusz III, prowadząc potężną armię, w której służyło między innymi 30 000 greckich najemników. Obie armie spotkały się w pobliżu Issos. Wyrównaną bitwę rozstrzygnęła brawurowa szarża macedońskiej jazdy prowadzona przez samego Aleksandra, która zmusiła perskiego władcę do ucieczki. Pozbawiona dowódcy perska armia rozpadła się. Korzystając z chaosu, Macedończycy zabili tysiące swych wrogów (starożytni mówili o stu tysiącach, ale niechybnie mocno przesadzili). Wojska Aleksandra miały stracić jedynie 302 zabitych. W zdobytym obozie wroga Aleksander pojmał między innymi matkę, żonę i dzieci Dariusza III, które – co podkreślali starożytni pisarze – Aleksander traktował bardzo dobrze. Po bitwie macedoński władca przeszedł przez Fenicję i dotarł do jej największego miasta – położonego na przybrzeżnej wyspie Tyru, który nie otworzył przed nim swoich bram. Rozpoczęło się oblężenie, trwające aż osiem miesięcy. Przełom nastąpił dopiero, gdy na stronę Aleksandra przeszły okręty z Fenicji i Cypru, które dotychczas walczyły dla perskiego króla. Po zdobyciu miasta 8000 jego mieszkańców zostało zamordowanych, a 30 000 sprzedano w niewolę.
Następnie Aleksander musiał zdobyć bronioną przez perski garnizon Gazę...
[click for more], po czym dotarł do EgiptuEgipt (łac. Aegyptus, z gr. Aigyptos; nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu, Jumhuriyat Misr al-Arabiyah) to kraj arabski leżący w północno-wschodniej Afryce nad Morzem Śródziemnym, pomiędzy Libią a Izraelem i Strefą Gazy....
[click for more], który chętnie poddał się jego władzy. Założył tam najsłynniejsze z wielu miast nazwanych swoim imieniem. Egipska AleksandriaAleksandria (gr. Alexandreia, łac. Alexandria, arab. الإسكندرية Al-Iksandrija) - miasto założone przez Aleksandra Wielkiego w 332 roku p.n.e.. Ośrodek życia kulturalnego i wielki port Morza Śródziemnego. Za rządów Ptolemeuszów była stolicą Egiptu, za czasów rzymskich siedzibą władz prowincji. Pod koniec starożytności jeden z czterech największych ośrodków chrześcijaństwa w basenie Morza Śródziemnego (pozostałe to Antiochia Syryjska, Konstantynopol i Rzym)....
[click for more] stała się później siedzibą władców z dynastii PtolemeuszyPtolemeusze lub Lagidzi (od Lagosa) to dynastia panująca w starożytnym Egipcie w latach 305 p.n.e. - 30 p.n.e., pochodziła od jednego z wodzów armii Aleksandra Wielkiego - Ptolemeusza (późniejszego: I Sotera)....
[click for more] oraz jednym z najważniejszych miast starożytnego świata.
Bitwa pod Gaugamelą, opanowanie Mezopotamii i Persji
W roku 331 p.n.e. ...
[click for more] na czele 40 000 piechoty i 7000 jazdy Aleksander wyruszył w głąb Azji. Pod Gaugamelą w AsyriiAsyria – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii. // ...
[click for more] na jego drodze stanął Dariusz III w asyście 40 000 konnych oraz 16 000 ciężkich piechurów wspartych słoniami, rydwanami i ogromnymi rzeszami lekkozbrojnej piechoty. Według ostrożnych szacunków armia perska liczyła około 100 tysięcy ludzi. Bitwę raz jeszcze rozstrzygnęła szarża ciężkiej macedońskiej jazdy – hetajrów – która wdarła się w lukę między perskimi oddziałami i ruszyła prosto na Dariusza. Ten już po raz drugi musiał ratować się ucieczką. Armia perska znowu poszła w rozsypkę. Po tym zwycięstwie Aleksander zajął Babilon i zdobył skarbiec perski w SuzieSuza to miasto w starożytnej Mezopotamii. Miasto to było już dużym ośrodkiem miejskim Elamu i przez pewien czas było stolicą tego kraju. Potem była pod władaniem Asyrii i Babilonii. Swą świetność osiągnęła jako stolica Persji. W roku 331 p.n.e. zdobyta przez Aleksandra Wielkiego. Po rozpadzie jego imperium znalazła się we władaniu Seleucydów (którzy nadali jej nazwę Seleucji nad Eulajosem) a później Partów i Sasanidów. W VII wieku została zdobyta i zniszczona przez Arabów....
[click for more] zagarniając bajeczne skarby perskiego władcy.
Kolejna armia perska przegrała z macedońskimi zdobywcami w 330 p.n.e....
[click for more], gdy próbowała zablokować drogę do stolicy Persji, PersepolisPersepolis to miasto w starożytnej Persji założone przez Dariusza I w 518 p.n.e.. Rozbudowane przez Kserksesa i kolejnych władców z dynastii Achemenidów....
[click for more]. Zdobyte miasto zostało splądrowane i spalone. W pościgu za uciekającym Dariuszem armia Aleksandra dotarła w okolice dzisiejszego Teheranu, a później ruszyła w kierunku AfganistanuAfganistan, Islamskie Państwo Afganistanu (De Afgānıstān Eslāmi Daulat, Daulat-e Eslāmi-ye Afgānıstān) – śródlądowe państwo położone w Azji Środkowej. // ...
[click for more]. W końcu Aleksander dogonił Dariusza, który konał od ran zadanych mu przez perskich satrapów, którzy wybrali nowym królem Bessosa. Nie zakończyło to jednak kampanii. Aleksander postanowił pojmać morderców Dariusza i wyruszył ich śladem na wschód.
Walki w Baktrii i Sogdianie
Przez kolejne lata Aleksander prowadził ciężkie walki w BaktriiBaktria to kraina w Azji Środkowej nad rzeką Amu-darią. Baktria od VI w. p.n.e. należała do imperium perskiego. W latach 20. IV w. p.n.e. została zdobyta przez Aleksandra Wielkiego. Na jej terytorium Aleksander osiedlił wielu greckich kolonistów. Po jego śmierci Baktria znalazła się w królestwie Seleucydów, którzy kontynuowali kolonizację. W roku 255 p.n.e. uzyskała niepodległość, stając się najbardziej wysuniętym na wschód greckim państwem....
[click for more] i SogdianieSogdiana (Sogd, Sogdia, Su-li) to kraina w Azji Środkowej leżąca między rzekami Oksos (lub Oksus - obecnie: Amu-daria) i Jaksartes (ob. Syr-daria) na północ od Margiany i Baktrii. Obecnie tereny te leżą na obszarze Uzbekistanu i Tadżykistanu i mają charakter pustynny. W czasach starożytnych, według przekazów antycznych, była obficie pokryta lasami. Słowo "Sogd" pochodzi albo od irańskiego rdzenia oznaczającego błyszczeć, świecić, płonąć, albo od perskiego oznaczającego nizinę, na k...
[click for more] (obecne tereny Uzbekistanu i Afganistanu). Pojmał w końcu Bessosa i innych zabójców Dariusza. By zdławić ciągłe bunty, założył w tych prowincjach liczne Aleksandrie, w których osiedlał weteranów i kolonistów z Grecji. Ostatecznie podporządkował sobie te prowincje zawierając małżeństwo z Roksaną, córką jednego z miejscowych arystokratów - Oksyartesa, którego uczynił swoim satrapą w Sogdianie. W tym samym czasie doszło do pierwszych konfliktów z częścią macedońskich arystokratów, którym nie podobało się przejmowanie przez Aleksandra perskich obyczajów i coraz większa rola Persów w otoczeniu macedońskiego króla. Ofiarą gniewu Aleksandra padł m.in. Parmenion, najważniejsza osoba w armii po Aleksandrze.
Kampania w Indiach
Po zakończeniu podboju Sogdiany żądny dalszych zwycięstw Aleksander ruszył w roku 327 p.n.e. na Indie. W wyprawie uczestniczyło już wtedy około 120 tysięcy ludzi – macedońskich, greckich i azjatyckich żołnierzy oraz kupców, tragarzy, niewolników, kurtyzan i żon. Była to najcięższa część kampanii. Mieszkańcy ziem nad IndusemIndus - rzeka w Chinach, Indiach i Pakistanie. Wypływa spod góry Kajlas w Transhimalajach, ma długość 3180 kilometrów i uchodzi do Morza Arabskiego....
[click for more] okazali się twardym przeciwnikiem, a klimat (m.in. częste deszcze) dawał się we znaki wojskom Aleksandra. Rozdrażnieni żołnierze urządzali prawdziwe rzezie miejscowej ludności. Nad rzeką Hydaspes macedoński król pokonał wojska indyjskiego księcia Porosa, który miał aż 200 słoni bojowych. Było to już ostatnie wielkie zwycięstwo Aleksandra. Zmęczone niekończącą się wojną wojsko odmówiło dalszego marszu. Wielki zdobywca musiał wrócić na zachód. W drodze powrotnej podczas szturmu na jedno z indyjskich miast Aleksander sam rzucił się na mury by pociągnąć niechętnych wojaczce żołnierzy do szturmu. Swojej brawury mało nie przypłacił życiem, gdy indyjska strzała zraniła go w płuco. Maszerując z Indii do Persji ruszył z częścią sił przez pustynną Gedrozję. Marsz zakończył się śmiercią tysięcy ludzi z braku wody i jedzenia.
Ostatni rok
W 324 p.n.e. ...
[click for more] Aleksander zorganizował w Suzie olbrzymie wesele: nakłonił wielu dostojników macedońskich do małżeństwa z przedstawicielkami arystokracji perskiej. Sam poślubił dwie córki królów perskich: Parisatis (córkę Artakserksesa IIIArtakserkses III Ochos król perski z dynastii Achemenidów, syn i następca Artakserksesa II, panował w latach 358-338 p.n.e. Był bezwzględnym władcą i despotą. Po objęciu tronu zgładził krewnych zagrażających jego władzy. Podporządkował sobie buntujących się satrapów. Zawarł sojusz z Macedonią....
[click for more]) i Statejrę (córkę Dariusza III). Wokół tej uroczystości powstało mnóstwo teorii w nowożytnej historiografi, starającej się zgłębić motywy i cele macedońskiego króla. W oczach wielu historyków Aleksander coraz szybciej przekształcał się w despotę i tracił kontakt z rzeczywistością. W świetle najnowszych badań ten sąd wydaje się jednak zbyt pochopny. Podczas wyprawy Aleksandra do Baktrii, Sogdiany i Indii, wielu satrapów, sądząc, że nigdy już stamtąd nie powróci, nadużywało władzy przez niesubordynacje, zły zarząd, a nawet grabież królewskich pieniędzy (vide Harpalos). Po powrocie króla ze wschodu wielu satrapów podejrzanych o spisek (np. niedostarczenie zapasów dla maszerującej przez Gedrozję armii) zostało skazanych na śmierć lub też zdjętych ze stanowiska, co być może było jedynym sposobem by opanować poważny kryzys imperium, jaki wówczas nastąpił.
Już w roku 333 p.n.e. wyrocznia w Egipcie ujawniła Aleksandrowi, że jest synem samego Zeusa. Aleksander z czasem zaczął wierzyć, że jest półbogiem, a pod koniec swego życia nabrał przekonania, że jest wręcz bogiem i wysłał list nakazujący greckim miastom uznania jego boskości. Te uczyniły to, ale nie obyło się bez drwin pod adresem króla.
Stan Aleksandra pogorszył się po śmierci latem 324 p.n.e. w Ekbatanie jego najbliższego przyjaciela i współpracownika – Hefajstiona. Na pogrzeb i grobowiec wydał gigantyczną fortunę i zaczął jeszcze więcej pić.
Rok później Aleksander – podobno wtedy już alkoholik z nadwagą – zmarł, po kilkunastu dniach choroby. Nie można wykluczyć, że został otruty przez obawiających się kolejnej fali czystek dowódców jego armii (najczęściej wymienia się tu Kassandra syna Antypatra).
Mimo że nie rządził swoim wielkim imperium zbyt długo, efekty jego podbojów były ogromne. Zakładane przez niego greckie kolonie...
[click for more] spowodowały rozprzestrzenienie się helleńskiej kulturyKultura (z łac. cultura = "uprawa ziemi") to termin wieloznaczny, interpretowany w różny sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Kulturę można określić jako pozagenetyczny przekaz danych, czyli całość społecznego dorobku ludzi, czyli zarówno wszystkie wartości duchowe (takie jak wzory myślenia i zachowania), jak i wszelkie wytwory materialne....
[click for more] na ogromnych obszarach, co spowodowało powstanie kultury hellenistycznej...
[click for more]. W kilka lat po jego śmierci imperium zostało podzielone w wyniku wojen diadochów – dowódców armii Aleksandra Wielkiego. Założone przez nich królestwa na wiele lat zdominowały Bliski Wschód.
Dzieje Aleksandra są nam znane dzięki przekazom Flawiusza ArrianaFlawiusz Arrian (ok. 86 - 160 n.e.) - historyk rzymski, choć pochodzący z greckiej części cesarstwa (miasto Nikomedia, Bitynia, dzisiejszy teren północno-zachodniej Turcji). Sprawował wiele odpowiedzialnych funkcji w administracji rzymskiej (członek senatu). Pisał po grecku, w dialekcie attyckim, zgodnie z modą epoki. Jego najsłynniejsze dzieło to zachowane do dzisiaj "Anabasis", opisujące życie i czyny Aleksandra Wielkiego....
[click for more], PlutarchaPlutarch z Cheronei - ( λούταρχος / Ploútarkhos), (ok. 50 n.e. - ok. 125 n.e.) jeden z największych pisarzy starożytnej Grecji, historyk, filozof-moralista oraz orator....
[click for more], Diodora Sycylijskiego...
[click for more] oraz Kurcjusza Rufusa.
Bibliografia
Cartledge P., Aleksander Wielki, tłum. A. Klingofer, Warszawa 2005.
Green P., Aleksander Wielki, tłum. A. Konarek, Warszawa 1978 i inne.
Hammond N. G. L., Geniusz Aleksandra Wielkiego, tłum J. Lang, Poznań 2000.
Nawotka K., Aleksander Wielki, Wrocław 2004.
Olbrycht J. M., Aleksander Wielki i świat irański, Rzeszów 2004.
Zobacz też:
- Antygonidzi, diadochowieDiadochowie (od gr. diadochos - dziedzic, następca) - termin używany na określenie dowódców armii Aleksandra Macedońskiego, którzy przejęli władzę w imperium po jego śmierci w 323 roku p.n.e. Wkrótce potem wybuchły między nimi wojny (zobacz: wojny diadochów) o kontrolę nad ziemiami podbitymi przez Aleksandra. Do diadochów zaliczamy:...
[click for more], Ptolemeusze, SeleucydziSeleucydzi lub też Seleukidzi - dynastia hellenistyczna wywodząca się od jednego z dowódców Aleksandra Wielkiego, Seleukosa. W państwie Seleucydów znajdowały się ważniejsze kraje Bliskiego i Środkowego Wschodu: Syria, Mezopotamia, Persja oraz dolina Indusu....
[click for more].