Definicja Aleksander Bardini

Aleksander Bardini (ur. 17 listopada17 listopada jest 321. (w latach przestępnych 322.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 44 dni. // ...
[click for more] 1913 roku, w Łodzi, zm. 30 lipca 1995) - polski aktor i reżyser teatralny i filmowy, pedagog. Aleksander Bardini urodził się 17 listopada 1913 roku w Łodzi. W latach 1932 - 1939 studiował aktorstwo i reżyserię w Państwowym Instytucie Teatralnym w Warszawie. Jego nauczycielami byli Leon Schiller i Aleksander Zelwerowicz.

Przed wojną Bardini występował w warszawskim Teatrze Polskim. W czasie II wojny światowej pracował jako aktor i reżyser w Polskim Teatrze Dramatycznym we Lwowie. W 1945 roku przeniósł się z lwowskim zespołem do Katowic. Zrealizował tam swoje pierwsze większe przedstawienia, m.in. "Dom otwarty" Michała Bałuckiego. Po pogromie kieleckim w 1946 roku wyjechał za granicę.

Po powrocie do Polski w 1950 roku nawiązał współpracę z warszawskim Teatrem Polskim. Zrealizował "Intrygę i miłość" Fryderyka Schillera i "Balladynę" Juliusza Słowackiego. Ważnym wydarzeniem stała się jego wystawiona w 1955 roku inscenizacja "Dziadów".

Bardini od 1978 roku wykładał w warszawskiej szkole teatralnej. W latach 70. prowadził programy telewizyjne dla estradowców-amatorów. Nauczał na wydziale dramatycznym Uniwersytetu w Georgii (USA) i w Szkole Muzyczno-Dramatycznej w Sztokholmie.

Po siedmiu sezonach pracy w Teatrze Polskim został kierownikiem artystycznym łódzkiego Teatru im. Stefana Jaracza. Był dyrektorem naczelnym i artystycznym warszawskiego Teatru Ateneum. Współpracował z Teatrem Współczesnym w Warszawie. Od połowy lat 60. gościnnie reżyserował przedstawienia w Teatrze Starym w Krakowie.

Pod koniec lat 70. zrezygnował z reżyserii i zajęć ze studentami. Był członkiem Polskiego Ośrodka Miiędzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI i jurorem na wrocławskim Przeglądzie Piosenki Aktorskiej.

Wśród spektakli, które reżyserował, na uwagę zasługują: "Balladyna", "Henryk IV", "Sen nocy letniej", "Tango", "Stara kobieta wysiaduje" oraz spektakle telewizyjne - "Profesja pani Warren", "Trzy siostry". Zrealizował też dzieła operowe m.in. "Borysa Godunowa", "Otella", "Halkę", "Straszny" dwór". Grali u niego m.in. Andrzej Łapicki, Henryk Borowski, Bronisław Pawlik, Marek Walczewski, Piotr Fronczewski, Władysław Kowalski, Ewa Ziętek, Krystyna Janda, Joanna Szczepkowska.

Bardini stworzył wiele kreacji aktorskich. Za najbardziej znaczące krytycy uważają rolę Peachuma w "Operze za trzy grosze" i Giri w "Karierze Artura Ui". Widzowie zapamiętali go z ról filmowych m.in. w "Sprawie Gorgonowej", "Krajobrazie po bitwie", "Spirali", "Dekalogu".

Został uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi, m.in. Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Aleksander Bardini zmarł 30 lipca 1995 w Warszawie. Został pochowany na Starych Powązkach.

Kategorie stron: Polscy aktorzy