Definicja Ahenobarbus (Szukaj)

Ahenobarbus (łac. ahenus - miedziany oraz barba - broda) to przydomek jednej z dwu głównych gałęzi rzymskiego rodu plebejskiego Domicjuszów. Jak głosiła legenda, Dioskurowie zwiastowali protoplaście rodu, Lucjuszowi Domicjuszowi, zwycięstwo RzymianPod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta Rzym, leżącego w Italii nad rzeką Tybr. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w 753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e....
[click for more] nad LatynamiLatynowie (łac. Latini) - jedno z plemion italskich żyjące w regionie ujścia Tybru i Gór Albańskich, który został nazwany od nich Lacjum (Latium vetus). Najważniejszym miastem początkowo była Alba Longa (dziś Albano)....
[click for more] w 496 p.n.e. nad jeziorem Regillus i na potwierdzenie że to co mówią jest prawdą uderzyli jego czrną brodę i włosy, kŧore natychmiast przemieniły się w rude.

Zobacz Drzewo genealogiczne Domicjuszy Ahenobarbów.

Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus k.192

Gnaeus Domitius Ahenobarbus polityk rzymski; edylEdyl (łac. aedilis – l.mn. aediles) – urzędnik w antycznym Rzymie w okresie republiki. Nazwa ‘edyl’ pochodzi od słowa aedes (świątynia) i wskazuje, że początkowo edylowie byli urzędnikami świątynnymi, a konkretnie związanymi z plebejską świątynią. W 367 roku p.n.e. utworzono dwóch patrycjuszowskich edylów kurulnych (aediles curules), wybieranych na komicjach trybusowych w liczbie dwóch na roczną kadencję. Edylowie kurulni uchodzili za wyższych rangą od swych plebejskich kolegó...
[click for more] plebejski w 196 p.n.e, zbudował świątynię Fauna na wyspie na Tybrze, dedykowaną w czasie jego pretury w 194 p.n.e..KonsulKonsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników, wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję....
[click for more] w 192 p.n.e. Wysłany przeciwko celtyckiemu plemieniu Bojów, początkowo uległ im, ale pozostał w ich kraju na nastepny rok i w końcu pokonał ich. W 190 p.n.e. był legatem w wojnie przeciwko Antiochowi Wielkiemu.

Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus k.162

Gnaeus Domitius Ahenobarbus syn konsula z 192 p.n.e. W 172 p.n.e. jako młody człowiek został wybrany pontifeksem. W 169 został wysłany jako jeden z trzech komisarzy do Macedonii. Ponownie w 167 został jednym z dziesięciu komisarzy, którzy mieli ułożyć sprawy w Macedonii. W 162 p.n.e. kiedy konsulowie abdykowali z powodu błędów w auspicjach przy ich wyborze zosta wybrany konsulem zastępczym wraz z Korneliuszem Lentulusem.

Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus k.122

Gnaeus Domitius Ahenobarbus konsul w 122 p.n.e; cenzor...
[click for more] w 115 p.n.e. Jako prokonsul pokonał galickie plemiona Arwernów i Allobrogów, uzyskując prawo do tryumfu. Budowniczy drogi via Domitia. Fundator kolonii rzymskiej w Narbo (dziś Narbonne) na wybrzeżu Morza Śródziemnego, od 118 roku stolicy prowincji rzymkiej Galli Narbońskiej (Gallia Narbonensis).

Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus k.96

Gnaeus Domitius Ahenobarbus syn konsula z 122 p.n.e., polityk rzymski. Kolejno trybun ludowy w 104 p.n.e; najwyższy kapłan (pontifex maximum) od 103 p.n.e.; konsul w 96 p.n.e; cenzor w 92 p.n.e.

Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus k.96

Lucius Domitius Ahenobarbus syn konsula z 122 p.n.e., polityk rzymski. Pretor w 97 p.n.e; propretor Sycylii.; konsul w 94 p.n.e.

Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus k.54

Lucius Domitius Ahenobarbus syn konsula z 96 p.n.e., polityk rzymski. KwestorKwestor (łac. Quaestor) w starożytnym Rzymie, w początkach republiki, urzędnik sprawujący funkcję sędziego śledczego oraz oskarżyciela publicznego w sprawach karnych. Później powierzono kwestorowi administrację skarbem publicznym, a funkcje sądownicze przeszły na edylów i trybunów. Początkowo kwestorów było dwóch, od 421 p.n.e. czterech, od 267 p.n.e. 8, od czasów Sulli 20, a Cezar zwiększył ich liczbę do 40. Odpowiedzialni byli za sprawy finansowe: nadzór nad kasą państwową, gro...
[click for more] w 66; pretor(wraz z Publiuszem Nigidiuszem Figulusem, Gajuszem Memmiuszem i Publiuszem Korneliuszem Lentullusem) w 58 p.n.e; konsul w 54 p.n.e.; pontifex. Przyjaciel Cycerona. Polityczny zwolennik Pompejusza a zacięty przeciwnik CezaraGaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e.(13 lipca 102 r. p.n.e., - koncepcja Mommsena), zm. 15 marca 44 p.n.e. (za konsulatu C. Iuliusa Caesara i M. Antoniusa) - rzymski pisarz, polityk, mąż stanu i wódz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spokrewniony z Cynną i Mariuszem....
[click for more]. Uczestniczył w bitwie pod Farsalos po stronie Pompejusza. Żonaty z Porcją, siostrą Katona Utyceńskiego. Zmarł w 48 p.n.e.

Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus k.32

Gnaeus Domitius Ahenobarbus syn konsula z 54 p.n.e., wraz z ojcem wziął udział w bitwie pod Farsalos w 48 po stronie Pompejusza. Gajusz Juliusz Cezar pozwolił mu jednak wrócić do Rzymu. W czasie drugiego triumwiratu walczył początkowo po stonie republikanów, w 42 p.n.e. dowodził flotą republikańską. Potem przeszedł na stronę Antoniusza i przekazał mu tę flotę . W czasie bitwy pod Akcjum przeszedł z kolei na stronę OktawianaOktawian August (Gaius Octavius po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus) (ur. w Rzymie 23 września 63 roku p.n.e. - 19 sierpnia 14 n.e.). Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn....
[click for more]. Konsul w 32 p.n.e.

Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus k.16

Lucius Domitius Ahenobarbus syn konsula z 32 p.n.e., polityk rzymski. Edyl w 22 p.n.e.; pretor w 19 p.n.e; konsul w 16 p.n.e.. W 30 p.n.e. przeniesiony przez cesarza Augusta z klasy plebejskiejW starożytnym Rzymie plebejusze to warstwa społeczna, prawdopodobnie wywodząca się od ludów pobliskich, podbitych terenów lub osiedlających się w Rzymie. Plebejusze byli wolni, lecz (do pewnego momentu) nie mieli praw obywatelskich. Między plebejuszami a patrycjuszami trwały walki o dostęp do ziemi (VI-III wiek p.n.e)....
[click for more] do patrycjuszowskiejPatrycjusze (łac. patres - ojcowie) to uprzywilejowana warstwa społeczna, która pojawiła się w okresie republiki, w starożytnym Rzymie. Posiadali pełne prawa polityczne i (do pewnego momentu) wyłączność na obejmowanie urzędów. Wywodzili się oni z zamożnych rodzin. Przeciwieństwem patrycjuszy byli plebejusze. Podjęli oni walkę o polityczne równouprawnienie z patrycjuszami. W roku 367 p.n.e. uzyskali dostęp do senatu rzymskiego, a pełnię równych praw uzyskali w roku 287 p.n.e....
[click for more]. W młodości zdobył sławę jako woźnica na wyścigach konnych. W 8 p.n.e. jako namiestnik Ilirii zaszedł najdalej w głąb Germanii ze wszystkich wodzów rzymskich, przyznano mu za to oznaki tryumfalne. Wsławił się organizowaniem walk gladiatorskich i walk z dzikimi zwierzetami tak okrutnych, że spowodowały interwencję Augusta. W testamencie August wyznaczył ga na wykonawcę swojej ostatniej woli. Zmarł w 25 n.e. Mąż Antonii StarszejAntonia Starsza (Antonia Maior) (ur. ok. 38 p.n.e; data śmierci nieznana) córka Marka Antoniusza i Oktawii Młodszej siostry cesarza Augusta. Poślubiła Lucjusza Domicjusza Ahenobarba (Lucius Domitius Ahenobarbus). Była babką zarówno Nerona jak i Messaliny....
[click for more] z którą miał dzieci: Gnejusza Domicjusza Ahenobarba, Domicję i Domicję Lepidę

Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus k.32n.e.

Gnaeus Domitius Ahenobarbus ur. 11 grudnia 17 p.n.e.; zm. w styczniu 40 n.e.; syn konsula z 16 p.n.e. i Antonii Starszej, mąż od 28 n.e. Agrypiny Młodszej i ojciec cesarza Nerona. Konsul w 32 n.e., jako prokonsul zarządzał Sycylią. Zmarł w styczniu 40 n.e. Wg antycznych źródeł był człowiekiem zupełnie zdemoralizowanym. Podobno składającym mu życzenia z okazji urodzin syna ( późniejszego Nerona) odpowiedział, że jego i Agrypiny potomek musi okazać się potworem.

Ahenobarbus
Tresc udostepniana na licencji 'GNU Free Documentation License'.

Cache: OK - (Cache Hit) | Exec Czas: 0.140 | INTLinks: 47

Contakt: info AT definicja DOT com
"Dioskurowie ahenobarbus"